Ouderschap Overweldiging. Het is een veelvoorkomende worsteling voor (nieuwe)moeders (en vaders).

Wat is de reden dat ik het hierover wil hebben? Omdat dit bovenaan de lijst staat van nieuwe moeders die worstelen met het vinden van een weg tussen er voor de kinderen willen zijn en succes behalen in het werk. De manier om daar een weg in te vinden  is starten met een gesprek daarover.

Vrouwen die moeder zijn geworden en terugkomen van zwangerschapsverlof worstelen vaak met de volgende zaken:

  • Ze maken zich zorgen over wat hun leidinggevende, collega’s er wel niet van hun denken dat ze breken met de traditie dat het werken op de eerste plaats komt (moeder zijn komt eerst..)
  • Ze vragen zich af hoe ze hun reputatie, hun tijd en hun emoties moeten managen.
  • Ze zoeken een weg in het moeten navigeren tussen de verwachtingen op de werkplek, de familie en binnen de cultuur.

Logica zegt, ‘gewoon doorgaan en doen’.

Angst zegt, ‘kan ik dit wel’.

De overweldiging zegt, ‘dit is teveel’.

Dat is het met je overweldigd voelen, het pakt je emoties helemaal in en gaat aan je identiteit knagen….wie ben ik nog? (behalve ontzettend vermoeid, kwetsbaar  en onzeker)

Maar wacht. Hier komt het gedeelte waar je wel iets mee kunt doen……

Hee, ik ken dat, ik ben een moeder met jonge kinderen. Het valt niet mee om dit bij mezelf te zien en toe te geven dat ik deze worsteling regelmatig heb.

Maar ik heb geleerd dat het niet gaat om perfect te ‘moeten/willen’ zijn door erover te blijven zwijgen, maar dat het juist een weg vindt als je erover praat.

En het start met de vraag: Welke dialoog heb je, of wat is de boodschap van je ouders, je gemeenschap etc. ten aanzien van je kinderen opvoeden en werken?   

Want de reden dat we ons overweldigd voelen is omdat we geloven dat we iets op een bepaalde wijze moeten doen of zijn dat misschien in het verleden wel werkte, maar die correctie nodig hebben in de huidige veranderende maatschappij.  

Wat ik op een moment van overweldiging doe is dit:

Ik stap uit de situatie en ga totaal iets anders doen, of juist even 5 minuten niets doen zodat die blabla in mijn hoofd niet meer verder wordt gevoed.

Diep in en uit ademen tot ik merk dat ik me meer relax voel.

Ik sluit de ogen en stel me voor dat die persoon die zich overweldigd voelt uit mijn lichaam stapt. Haak nu niet af omdat dit vreemd kan klinken, geef daar effe geen fff…om.

Haal wederom diep adem en vervolgens ga ik vragen stellen aan mijn ‘diepere’ zelf:  wat vind ik belangrijk, waar ligt mijn prioriteit? Heb ik hulp nodig om bepaalde zaken op te pakken, wie kan mij helpen? Etc.

Dit brengt je de eerste antwoorden.

Jouw aanpak van je overweldiging representeert de waarde die je in de wereld brengt.

Nogmaals, het gaat er niet om of je er voor de buitenwereld ‘perfect’ uitziet met wat je allemaal doet en bent voor iedereen.

Serieus, vertel me dat het niet waar is dat jouw ‘toestand’ het leven van andere mensen veranderd.  

Zie je de waarde daarvan in? Ik bedoel, dringt dit echt tot je door?

Kom op voor jezelf.

En coaching kan je daarbij helpen.

Coaching is namelijk actie georiënteerd en wordt in Amerika bij bedrijven als KPMG, Deloitte etc. reeds ingezet als instrument om werkende (nieuwe) ouders te behouden, hun stress te reduceren en hun ziekteverzuim zoals een burnout te minimaliseren.  

Op dit moment heb jij meer controle over je overweldiging want jij weet dat jij dit kunt aanpakken en dat de juiste coaching/ begeleiding je daarbij kan helpen.  

 Dus, hoe ga jij het ‘anders’ aanpakken?

Een reactie plaatsen