Ouderschap Overweldiging. Het is een veelvoorkomende worsteling voor (nieuwe)moeders (en vaders).

Wat is de reden dat ik het hierover wil hebben? Omdat dit bovenaan de lijst staat van nieuwe moeders die worstelen met het vinden van een weg tussen er voor de kinderen willen zijn en succes behalen in het werk. De manier om daar een weg in te vinden  is starten met een gesprek daarover.

Vrouwen die moeder zijn geworden en terugkomen van zwangerschapsverlof worstelen vaak met de volgende zaken:

  • Ze maken zich zorgen over wat hun leidinggevende, collega’s er wel niet van hun denken dat ze breken met de traditie dat het werken op de eerste plaats komt (moeder zijn komt eerst..)
  • Ze vragen zich af hoe ze hun reputatie, hun tijd en hun emoties moeten managen.
  • Ze zoeken een weg in het moeten navigeren tussen de verwachtingen op de werkplek, de familie en binnen de cultuur.

Logica zegt, ‘gewoon doorgaan en doen’.

Angst zegt, ‘kan ik dit wel’.

De overweldiging zegt, ‘dit is teveel’.

Dat is het met je overweldigd voelen, het pakt je emoties helemaal in en gaat aan je identiteit knagen….wie ben ik nog? (behalve ontzettend vermoeid, kwetsbaar  en onzeker)

Maar wacht. Hier komt het gedeelte waar je wel iets mee kunt doen……

Hee, ik ken dat, ik ben een moeder met jonge kinderen. Het valt niet mee om dit bij mezelf te zien en toe te geven dat ik deze worsteling regelmatig heb.

Maar ik heb geleerd dat het niet gaat om perfect te ‘moeten/willen’ zijn door erover te blijven zwijgen, maar dat het juist een weg vindt als je erover praat.

En het start met de vraag: Welke dialoog heb je, of wat is de boodschap van je ouders, je gemeenschap etc. ten aanzien van je kinderen opvoeden en werken?   

Want de reden dat we ons overweldigd voelen is omdat we geloven dat we iets op een bepaalde wijze moeten doen of zijn dat misschien in het verleden wel werkte, maar die correctie nodig hebben in de huidige veranderende maatschappij.  

Wat ik op een moment van overweldiging doe is dit:

Ik stap uit de situatie en ga totaal iets anders doen, of juist even 5 minuten niets doen zodat die blabla in mijn hoofd niet meer verder wordt gevoed.

Diep in en uit ademen tot ik merk dat ik me meer relax voel.

Ik sluit de ogen en stel me voor dat die persoon die zich overweldigd voelt uit mijn lichaam stapt. Haak nu niet af omdat dit vreemd kan klinken, geef daar effe geen fff…om.

Haal wederom diep adem en vervolgens ga ik vragen stellen aan mijn ‘diepere’ zelf:  wat vind ik belangrijk, waar ligt mijn prioriteit? Heb ik hulp nodig om bepaalde zaken op te pakken, wie kan mij helpen? Etc.

Dit brengt je de eerste antwoorden.

Jouw aanpak van je overweldiging representeert de waarde die je in de wereld brengt.

Nogmaals, het gaat er niet om of je er voor de buitenwereld ‘perfect’ uitziet met wat je allemaal doet en bent voor iedereen.

Serieus, vertel me dat het niet waar is dat jouw ‘toestand’ het leven van andere mensen veranderd.  

Zie je de waarde daarvan in? Ik bedoel, dringt dit echt tot je door?

Kom op voor jezelf.

En coaching kan je daarbij helpen.

Coaching is namelijk actie georiënteerd en wordt in Amerika bij bedrijven als KPMG, Deloitte etc. reeds ingezet als instrument om werkende (nieuwe) ouders te behouden, hun stress te reduceren en hun ziekteverzuim zoals een burnout te minimaliseren.  

Op dit moment heb jij meer controle over je overweldiging want jij weet dat jij dit kunt aanpakken en dat de juiste coaching/ begeleiding je daarbij kan helpen.  

 Dus, hoe ga jij het ‘anders’ aanpakken?

Van Woede naar Neutraal

We hebben allemaal dagen dat we enorm worstelen en onszelf in de weg zitten. Woedend zijn op iemand of op een situatie is daar een voorbeeld van. En wat dan? Hoe kom je in andere sferen terecht?  

Van de week sprak ik een klant die ik vol woede aantrof. Ze had zojuist een situatie thuis gehad waarbij ze na een dag werken een huis vol rommel aantrof: afwasmachine vol,  afval nog op het aanrecht, overal speelgoed, kleren – terwijl haar man die dag vrij was met ouderschapsverlof en dus voor het huishouden en de kinderen zou zorgen. In plaats daarvan had hij de kinderen elders ondergebracht en was hij afval van een naaste familielid gaan afvoeren en had niet naar het huishouden omgekeken.

En wat heb je vervolgens gedaan vroeg ik haar?  Nou, ik heb vol woede de boodschappen opgeruimd en ben toen naar jou toe gekomen en ik zit nog vol woede. Hoe kom ik ervan af?

Hier zijn een aantal tips die ik met haar besprak en die ik met jou wil delen:

  1. Mijn klant praat over ‘ervan af komen’, ik zou een ander uitgangspunt nemen.  Ergens vanaf willen betekent weerstand hebben, iets van je af willen duwen en mijn ervaring is dat dit niet werkt.  Soms moet eerst even de emotie eruit, dus ga 5 minuten ergens tieren, brullen, wat je kwijt moet, dat zeg ik ook tegen mijn dochters. Ga even naar een plek waar je alleen kunt zijn (vaak hun kamer) uit even wat je moet uiten.
  • Ik weet zeker dat je weleens hebt gehoord dat wanneer jij verandert, de omgeving verandert. Dus wat ik doe in situaties waarin ik woede voel  is remmen, langzamer worden. Voor mij werkt het altijd goed om langzamer te worden, ik ga bijvoorbeeld zitten en vervolgens kan ik van binnen rustiger worden. Als jij van binnen verandert, dan wordt de dynamiek om je heen gedwongen om te veranderen. Dus het is echt de moeite waard om dat te doen. Het kan klinken alsof je tegen je  intuïtie in gaat, zeker als je nog zo de adrenaline voelt en zoveel te doen hebt, je opgejaagd voelt en de druk voelt om te presteren. Vertrouw me, langzamer worden hoort bij de oplossing.
  • Dus stop, en haal diep adem. En bij het uitademen laat het allemaal gaan. Pauzeer en let op wat je geest automatisch doet. Observeer en herken de interne negatieve dialoog in je hoofd en zeg: ‘dank voor het delen’. Dus geen weerstand van dit mag ik niet denken of ik mag niet kwaad zijn, ik moet hier nu iets mee – laat het zijn.
  • Ben bereid om het fout te hebben. Als je bereidt bent om het fout te hebben en de situatie er dus anders uit mag zien dan ben je bereidt om er anders naar de kijken en dat brengt je in een stemming van neutraal. Ik zeg vaker tegen mezelf: ik ben bereid om het fout te hebben… Geloof me dit is voor mij ook nog altijd een uitdaging want ik ben iemand met temperament maar ik word er steeds beter in en erken dat het een deel van me is dat ik op een andere wijze moet integreren in mijn leven.
  • Ga ervan uit dat elke situatie in je voordeel, belang is (hoe verknipt dit soms ook mag klinken). Ik stel me dan ook altijd de vraag: als deze situatie in mijn belang is en voor mij werkt (in plaats van tegen mij), wat zou deze situatie dan voor mij kunnen doen?Stel jezelf ook die vraag. Misschien is het voor jezelf opkomen en je grenzen aangeven, of leren meer nieuwsgierig te zijn naar de keuzes die een ander maakt, of überhaupt een gesprek met iemand over een beladen onderwerp voeren en ga zomaar door ……wat zou jij hier invullen? Laat het deze week eens bezinken en zie waar je op uitkomt.